արան-շարան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•րան-շա•րան 

  1. Վան՝ շարք-շարք, շարան-շարան ◆ Աստղերն ելան արան-շարան: (Հրաչյա Աճառյան) ◆ Սարվորները արան-շարան բարձրանում էին սարը։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։