Jump to content

արբիտր

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

վանկեր՝ ար•բի•տ(ը)ր 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

<арбитр <ֆր․ arbitre <լատ․ arbiter

Գոյական

  1. (խսկց․) (իրավ․) դատավոր՝ միջնորդ դատավոր, իրավարար, որը ոչ դատական բնույթի վեճերում ընտրվում է վիճող կողմերի փոխադարձ համաձայնությամբ
  2. (սպորտ․) խաղի օրենքների պահպանմանը հետևող անձ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Աշոտ Հայրապետյան, Օտար բառերի բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «հեղինակային հրատարակություն», 2011 — 643 էջ։
  • Կիրակոսյան Գրիգոր, Ղուշչյան Համազ, Տիգրանյան Իշխան, Տնտեսագիտական բացատրական բառարան (Ամարաս), Երևան, 1999 — 464 էջ։