արմատանալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ար•մա•տա•նալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. արմատ բռնել՝ արձակել, արմատակալել, արմատավորվել ◆ Երբ ջուրերը ամբողջովվին վերադարձան... այդ ծառը արմատացավ, բարձրացավ, մնաց հոն: (Միսաք Մեծարենց)
  2. (փխբ․) հիմնավորվել, արմատ գցել, հաստատվել, բուն դնել ◆ Նրա մեջ արմատացել էր օրգանական երկյուղ դեպի Ալիմյանները: (Շիրվանզադե)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս արմատավորվել (1)
  2. տե՛ս արմատակալել (1)
  3. տե՛ս հիմնավորվել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]