արշավանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ար•շա•վանք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. արշավելը
  2. պատերազմական գործողություններ՝ հարձակում որևէ այլ երկրի վրա (ռազմական կամպանիա) ◆ Օրիորդն ավելի մանրամասն տեղեկություններ տվեց թշնամու արշավանքի մասին: (Րաֆֆի)
  3. հարձակում թալանի՝ կողոպուտի նպատակով, ներխուժում, ասպատակություն, ավարառություն ◆ Թվում էր, որ դա քաղցած գիշակերնեի մի արշավանք էր: (Շիրվանզադե)
  4. (հնց․) մեկի վրա թափվելը՝ վրա տալը՝ հարձակվելը
  5. տե՛ս արշավ (1, 2)
  6. ռազմական ներխուժում ավարառության նպատակով
  7. (փխբ․) հալածանք, հետապնդում

◆ Երկրի ռեակցիան մեծ արշավանք էր ժողովրդի դեմ: (Գարեգին Սևունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. արշավ, հարձակում
  2. արշավ, արշավանք
  3. տե՛ս ասպատակություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. արշավանքի ելնել
    1. արշավանքի դուրս գալ ◆ Պետք է կազմել արշավանքի ելնող զորագունդ: Դերենիկ Դեմիրճյան
    2. (հնց․) երթի դուրս գալ
  2. խաչակրաց արշավանքներ - միջին դարերում քրիստոնյա խաչակիր ասպետների արշավանքը իբր Քրիստոսի գերեզմանը մահմեդականների ձեռքից ազատելու համար

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։