արտալա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ար•տա•լա 

  1. Թբիլիսի, Ջավախք՝տավարի սրունքներ՝ զինգեր◆ Արտալան լավ սառած խաշ գըլլի (Ձեռագիր)
  2. վատորակ միս
  3. տավարի սրունքներից պատրաստված ջրալի կերակուր, խաշի տեսակ◆ Մեկը կուշտ փորով արտալա, բաստուրմա ու կամպոտ է ուտում (Մուրացան) # ավելորդ, անցանկալի մարդ, որին մեկը իր հետ հյուր է տանում ուրիշի մոտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։