արք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ արք 

  1. Հավարիկ՝ իրավունք
  2. հարգանք, որ մեկը վայելում է ուրիշներից

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. արք անել - իրավունք վերապահել, իրավունք համարել ◆ Արք եմ արել, եկել ձեր տուն: (Ձեռագիր)
  2. արք բանեցնել (մեկի վրա) - իրավունք գործադրել ◆ Ինձ վրա արք է բանեցնում: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)
  3. արք ունենալ - բարոյական իրավունք ունենալ ◆ Յար, քիզ վրեն արք ունենամ... առնում, տանիմ մեջնիսնիրըն օսկեջրած սազի նման: (Սայաթ-Նովա)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։