ափաթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•փաթ 

  1. Կարճևան` փչացած
  2. Կաքավաբերդ` հիվանդ (բույս)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Հավարիկ, Ղարաբաղ, Մեղրի` ափաթը անել - երկար թախանձելով, գլուխը տանելով ստիպել ◆ Կաթողիկոսը շատ ափաթ ընելան ետը հանց էրավ, որ մին քանի օր ընցած տուշ էջմիածին քեցի: (Խաթաբալա)
  2. Ափաթը կտրել - թախանձելով ստիպել ◆ Առուտուրականը էտ հրևանեն ափաթը կտրում ա, թա եք մին պայման կապինք: ՀԺՀՔ ◆ Ափաթըս կտրեց, թե գնանք սարը (Ձեռագիր)
  3. ◆ Ստիպված լինել:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։