ափուչիք ընել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•փու•չիք ը•նել 

  1. Խարբերդ, Տարենտե՝ կորչել, անհետանալ
  2. հանկարծամահ լինել ◆ Լեռան պես կյիճը էրկօրվան մեջ ափուչիք եղավ։ (Կարապետ Գաբիկյան) ◆ Աղան իր երկբերան խաման Մարսուպին փորը կխոթե, ու խեղճ տղան... ափուչիք կընե։ (Թլկատինցի)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։