Jump to content

ափուռ-չուփուռ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•փուռ չու•փուռ 

  1. Մալաթիա՝ եղած-չեղախը, ունեցած-չունեցածը, մանր-մունր տնային իրեր ◆ Մեր Երևանի քրեհդար խալխը իրանց ափուռ-չուփուռ շլակած էս թաղից էն թաղը պետք ա քոչեն։ (Խաթաբալա)
  2. Արարատյան, Բալու, Նոր Նախիջևան, Պարտիզակ, Ջավախք, Քղի՝ խառնիփնթոր, խառնիխուռն ◆ Խելքս դարձավ, ան ինչ ափուռ-չուփուռ տուն էր։ (Ձեռագիր)
  3. Արարատյան, Կեսարիա, Մալաթիա, Քղի՝ ափեղ-ցփեղ, վայրիվերո ափուռ-ցոփուռ խոսալ ◆ Էսպես ափուռ-չփուռ խոսքերի չհավատաս։ (Խաչատուր Աբովյան)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։