ափուռ-չուփուռ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ա•փուռ չու•փուռ 

  1. Մալաթիա` եղած-չեղախը, ունեցած-չունեցածը, մանր-մունր տնային իրեր ◆ Մեր Երևանի քրեհդար խալխը իրանց ափուռ-չուփուռ շլակած էս թաղից էն թաղը պետք ա քոչեն: (Խաթաբալա)
  2. Արարատյան, Բալու, Նոր Նախիջևան, Պարտիզակ, Ջավախք, Քղի` խառնիփնթոր, խառնիխուռն ◆ Խելքս դարձավ, ան ինչ ափուռ-չուփուռ տուն էր: (Ձեռագիր)
  3. Արարատյան, Կեսարիա, Մալաթիա, Քղի` ափեղ-ցփեղ, վայրիվերո ափուռ-ցոփուռ խոսալ ◆ Էսպես ափուռ-չփուռ խոսքերի չհավատաս: (Խաչատուր Աբովյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։