բազալտ

Վիքիբառարան-ից

Գոյական

Դասական ուղղագրութեամբ՝


Վանկեր՝ բա•զալտ 

  1. (հնք․) սևակուճ, կճաքար ◆ Նա (Թամանյանը) տեսել է․․․ և վարդաբույր տուֆաքար և բիլ բազալտ սրբատաշ։ (Եղիշե Չարենց) ◆ Բազալտի ամուր ներքնահարկի վրա վեր խոյացող վարդագույն տուֆի պատերը երիզած էին հայկական հիասքանչ զարդաքանդակներով։ (Բոգդան Վերդյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սևակուճ, երկաթակուճ, բասանաքար (հիմքային հրաբխային ապար․ օգտագործվում է շինարարության մեջ և այլ բնագավառներում) (հզվդ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]