բաթալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բա•թալ 

  1. Արարատյան, Վան` չափազանց մեծ
  2. Մուշ, Նոր Բայազետ, Վան` ավելորդ, անպետք, վատ ◆ Ասեց. - Էլ իմ բան բաթալ է, երթամ լե՝ բոշ չերթամ լե: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Թե որ դու էլ քո թուրը քաշիր, էն վախտը ընդոնց սեհրը բաթալ գլնի:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բաթալ անել - Ուրմիա` ոչնչացնել ◆ Բողոքները... առանց հետևանքի են թողնում, կամ բաթալ եմ անում, այսինքն՝ ոչնչացնում են: (Րաֆֆի)
  2. բաթալ-բաթալ խոսալ - պոռոտախոսել, փքուն բառերով ճոռոմաբանել
  3. բաթալ լինել - Ուրմիա` անհետևանք մնալ ◆ Այդ մասին պատրիարքարանից մի քանի թագրիր է գրվում, բայց դռան կողմից բաթալ է լինում, այսինքն՝ առանց հետևանքի է մնում: (Րաֆֆի)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։