բաժանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բա•ժանք 

բաժանք1[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. Գանձակ՝ ընտանիքի անդամների և հատկապես եղբայրների՝ ընդհանուր ժառանգությունն իրենց մեջ բաժանելով իրարից առանձնանալը, բաժանությունը ◆ Թշնամու մեռնիլը ասիլ մի, նրա բաժանքը ասա ախպորիցը։ Սահակ Ամատունի
  2. իրար հետ որևէ կապի մեջ գտնվող մարդկանց բաժանվելը միմյանցից
  3. արտերի, հանդի են միմյանցից սահմանազատող գիծը
  4. բաժանասանդղակի նշանները (սովորաբար գծերին) մինջև եղած տարածությունը
  5. բաժանելը, բաժանվելը ◆ Հիբանի հողերը բաժանք անես ամեն մի շնչի մին օրավար չի հասնի։ (Ակսել Բակունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բաժանություն
  2. ամուսնալուծություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բաժանք անել -
    1. ընտանիքում բաժանություն կատարել
    2. բաժանել ◆ Հիբանի հողերը բաժանք անես, ամեն մի շնչի մին օրավար չի հասնի։ (Ակսել Բակունց)
  2. բաժանք ընկնել - բաժանություն սկսվել ◆ Աղոյենց տղերքի մեջ բաժանք ա ընկել։
  3. բաժանք գցել, ձգել - բաժանություն առաջացնել, գցել ◆ Հարսները տունը բաժանք քցեցին։ Ես քեզ ուզում եմ, դու ինձ ուզում ես, էլ ո՞վ կարող է մեր մեջ բաժանք ձգել։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Թարգմանություններ[խմբագրել]

բաժանք2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. տե՛ս բաժուկ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]