բանացնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բա•նաց•նել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. աշխատեցնել, տե՛ս բանեցնել ◆ Երևացող քարերը տարել, բանացրել էին։ (Մուրացան) ◆ Դրան բանացրա, անկյալ ա երևում։ Սահակ Ամատունի
  2. շահագործել, գործարկել ◆ Հիմի ո՞վ ա ձեր ջաղացները բանացնում։ (Ձեռագիր)
  3. գործադրել, օգտագործել ◆ Ջուրը քիչ-քիչ բանացրա, բերող չկա։ (Հրաչյա Աճառյան) ◆ Ընչանք բերնին լեզու ու ձեռին հունար կար, բանացրեց։ (Ձեռագիր)
  4. Նոր Նախիջևան, Պոլիս՝ վերքի վրա զանազան նյութեր դնելով՝ թարախը հանել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]