բանիմաց

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ բա•նի•մաց 

Ածական

  1. (հնց․) խելացի, շատ իմացող, բան հասկացող, լավատեղյակ ◆ Բանիմաց հայրը ինքն է խրատում իր որդուն և ոչ թե կանչում է օտարին։ (Ստեփան Զորյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]