Jump to content

բաջանաղ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բա•ջա•նաղ 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Կարին, Ղարաբաղ, Մուշ, Նոր Ջուղա, Շամախի, Վան՝ կնոջ քրոջ ամուսինը, քենակալ  Օխտը բաջանաղ ճամփա գնալիս ասիլ ին՝ մե մարթ չկա հիդը խոսինք։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)  Էրկու քուր դառիր ին հիրար տեգերկին, էրկու աղբար դառիր ին հիրար բաջանաղ։ (Խաթաբալա)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։