բարդաղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բար•դաղ 

  1. Շամախի՝ կավից շինած մի տեսակ անոթ, մեծ փարչ ◆ Բանվորները նավթը պահեստից կաթսաներն էին տեղափոխում դույլերով կամ բարդաղ ասված կավից շինված մի տեսակ անոթով: (Շիրվանզադե)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։