բարձրաքիթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑˈkʰitʰ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րա•քիթ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. (փխբ․) բարձր քիթ ունեցող, գոռոզ, ամբարտավան, հպարտ ◆ բարձրաքիթ մարդ
  2. վեհ, բարձր, խրոխտ ◆ Կխորտակեմ բերդերդ փղերով, կտրորեմ ծաղիկը բարձրաքիթ քո լեռնեցի։ (Նաիրի Զարյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս մեծամիտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]