բարով-խերով

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բա•րով-խե•րով 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Մակբայ

  1. (բրբ․) հաջողությամբ, առանց փորձանքի (առավելապես մեկին ճանապարհ դնելիս) ◆ Ուրեմն մեկնում ես։ Բարով-խերով գնաս ու գաս: ◆ Էս տարի բերքը բարով-խերով հավաքենք, աշնանը մարդ կուղարկեմ ձեր տուն, խնամախոս, — ասաց Բախշին Շուշանին։ (Անահիտ Սահինյան)
  2. ժխտական բայի հետ` ոչ բարով, երանի թե ◆ բարով- խերով չտեսնեի ◆ Մի օր էդ անպետքին իմ տուն հրավիրեցի։ Բարով-խերով չհրավիրեի։ ◆ Եղավ որ գիշեր մը թատրոն գացի բարեկամի մը հետ․․․ ոտքս կոտրեր ու բարով խերով չերթայի․․․ օրիորդ մ'ու պարոն մը մտան հոն․․․ բառով խերով չմտնեին։ Հակոբ Պարոնյան ◆ Բարով խերով չհասնեիր փեսա ըլլալու, աղջկանս էճել [էջելը] մտար։ Երվանդ Օտյան ◆ Բարով-խերով քո տունը «պաժառ» ընկնի, իմ սիրտը քա՞ր է, որ բանալին հրշեջներին չտամ։ Ավ․

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]