բեբախտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բե•բախտ 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Կարին, Մոկս, Մուշ, Նոր Բայազետ, Շատախ, Սասուն, Վան՝ անբախտ, դժբախտ ◆ Կեղնի չեղնի՝ տղե մե, էդ տղեն շատ բեբախտ կեղնի: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Բարև տուր բեբախտ յարին: Աշոտ Հովհաննիսյան
  2. Արարատյան, Մոկս, Մուշ՝ ապերախտ, երախտամոռ ◆ Հմի ի՞նչ ա, բեբախտ իսան, հըլա տված ղամշուդտեղը չի սաղացել,- ասաց ձին: (Երվանդ Լալայան) ◆ Բեբախտ մարդու ձին շատ չփախչի: Աշոտ Հովհաննիսյան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։