բնակռվել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բ(ը)•նա•կ(ը)ռ•վել 

  1. Արարատյան, Երզնկա, Խարբերդ, Կարին, Մուշ, Վան՝ բնակություն հաստատել, իբրև բնակիչ հիմնավորվել, բնակալել ◆ Քեռի Թորոս էտեխ բնակռավ: ՍԾ ◆ Իրանք մենծ-մենծ անվերի մաղարեքի մեջ կը բնակռին: (Էմինեան ազգագրական ժողովածու) ◆ Կարճ ժամանակով էր եկել, բայց կամաց-կամաց ընտելացավ և բնակռվեցավ:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։