բշկուլ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բ(ը)շ•կուլ 

  1. Արարատյան, Նոր Բայազետ, Վան՝ այծի՝ ոչխարի՝ ուղտի աղբ, կտտոր ◆ Նահապետը գնում էր ... արևի տակ այրված չոր բշկուլ էր բերում հողը պարարտացնել։ (Հրաչյա Քոչար)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։