բունք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ բունք 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Կարին՝ հաստատուն հիմք ◆ Տան պատը պտի բունքի վրա դնել:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ունք ու բունք - ամեն հանգամանք, բուն մանրամասնություններ, եղելությունը, ծագումը, արմատները ◆ Օվոյենց տան ունք ու բունքը մեզ այան ա: ◆ Ի՞նչ պտի էնես, ոչ ունքն է բալլու, որ բունքը, ամենից լավն էն չէ՞, որ մարդ էդպեսների խերիցն էլ հեռու մնա, շառիցն էլ: (Էմինեան ազգագրական ժողովածու) ◆ Դրանց հունքն էլ գիդեմ, բունքն էլ: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։