գախ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ գախ 

  1. Նոր Բայազետ, Շատախ, Մոկս, Վան, Ղարաբաղ՝ ժամանակ, պահ
  2. ◆ Չուրի էդ գախ լես Հերեվան չի գացե։ (Ձեռագիր)
  3. ◆ Ամեն բանին գախ մի կա։ Աշոտ Հովհաննիսյան
  4. ◆ Գրողի եկած գյախ պառկուկ կեղնի, աչք կառնի գրողին, չզարհուրի։ (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Գախ-գախ, Երբեմն, մեկ-մեկ։ ◆ Թագավորի կնիկ գախ-գախ հաց-զատ կը տանե ուր ազջկան ու քաչալ փեսին։ ՀԺՀՔ
  2. Գախ ընց գախ, Իսկույն, նույն պահին

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։