գյահ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ գյահ 

  1. Կարին՝ մի պահ, երբեմն◆ Վազերն ... անվերջ ախ ու վախ էնելով օդի մեջ գյահ կը պատեր, գյահ կը նստեր։ (Էմինեան ազգագրական ժողովածու)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ գյահ 

  1. Նոր Բայազետ՝ տախտակի կամ մետաղի եզրը◆ Շեմքի գյահին առավ ոտս։
  2. Ղարաբաղ՝Դռան՝ մուտքի առջևը◆ Տախտակը գյահան էր կալ։ ◆ Գյահը կըտրել մի։

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։