գո

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ գո 

  1. Վան, Խիզան, Շատախ, Գավաշ, Մուշ՝ ահա ◆ Գնաց, գնաց, տիսավ, որ ուր դոլվաթ գո ինկե սարի գլոխ: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Ընձի մը սպանի, գո էն ա լալազարդ տղեդ: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. գո չե, թե վոր, եթե ոչ - ◆ Պառավ կասսա, - էն քառսուն դևերաց ճոչ նստեր ա, հաց կթխա տուն, թե կարցար ուր ծիծ մշեցիրա, քե զան չկա, գո չե` չծծեցիր, քե պտի ուտա: (Գարեգին Սրվանձտյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։