գոռնադաբ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ գոռ•նա•դաբ 

  1. Կարին՝ ուրվական, ուրու ◆ Շաղբաթի հին գոռեր կան... մեկ էլ ին՞չ տիդնա, գո մորե մերկ մարդ մը էլե, հեծե որ իշու թարքին, ահու կչորնա, չում գողու ժամեր կը զարնին, գոռնադաբ կխափանվի: (Գարեգին Սրվանձտյան)
  2. խիստ պառաված

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։