դավաճանություն

Վիքիբառարան-ից


Դասական ուղղագրութեամբ՝ դաւաճանութիւն

Վանկեր՝ դա•վա•ճա•նու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. դավաճան լինելը ◆ Գերմանական Ս-Դ կուսակցությոան... առաջնորդների վարքագիծը, մի կուսակցություն, որ քվեարկել է հօգուտ պատերազմական բյուջեի..., ուղղակի դավաճանություն է սոցիալիզմին։ Լենին
  2. դավաճանի արարք՝ գործ վարքագիծ ◆ Անառիկ է այդ բերդը֊ամենքը այդ գիտեն,- և դավաճանությունն է... այդ բերդը հանձնել եկվոր սրիկաներին։ (Եղիշե Չարենց)
  3. ամուսնկան հավատարմության ◆ Թեև նահապետական մի կին էր, բայց կյանքի ձմռանը շատ էր լսել ժամանակակից կանանց դավաճանությունների մասին։ (Շիրվանզադե)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]