դատք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դատք 

դատք1[խմբագրել]

  1. Վան, Մուշ՝ աշխատանքի արդյունք, շահ, վաստակ ◆ Դատքը բերում հորն էր տալիս: (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

դատք2[խմբագրել]

  1. Մուշ, Բուլանըխ՝ դատ ու դատաստան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։