դլուզ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դ(ը)•լուզ 

  1. Վան, Մոկս, Շատախ՝ փոքրիկ կճուտ, բղուղ ◆ Դլուզ մը մեղր պահի ձմռան: (Ձեռագիր)
  2. փոքրիկ կավե պուլիկ նեղ ճեղքով, որի մեջ դրամ են գցում պահելու՝ կուտակելու համար ◆ Դլուզ ոսկին, կարմիր ջորին, մեռնի կին, առնի քենի: (Գ․Շերենց) ◆ Ոսկի դլուզ վեր դարին, կզըղզըղա հազար բարին: (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։