դորիս

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դո•րիս 

  1. Վան՝ այնուհետև, հետո ◆ Դորիս մեր կասա դևուն, - քե կանանչ արև կտրտեմ։ անեծք ◆ Իմ լաճուն անտառց ճամբախըմ շանց տու, գո երթալն էղնի, գալ չէղնի։ (Գարեգին Սրվանձտյան)
  2. Սեբաստիա, Մոկս, Շատախ, Մուշ, Խլաթ՝ այժմ, հիմա ◆ Դորիս դու գինա։ ◆ Աստված քո խիտ։ Սասնա ծռեր ◆ Պառավ, քո ախչիկ դորիս կտա՞ս իմ ախպոր։ Ահ
  3. Մուշ, Խլաթ՝ այս անգամ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։