դունիա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դու•նի•ա 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Շամախի, Կարին, Մոկս, Խիզան, Շատախ՝ Աշխարհ, ինչպես և աշխարհի ժողովուրդը ◆ Կըտառնաս էնենց ղուվաթով կտրիճ, քաջ, անհաղթ, ազնիվ, վուէր էլ մարթ չիլնի Քյեզի բարաբար բութանն Դունյայի մեջ։ (Ժող․ վիպ․)։ ◆ Ես էն մարթն եմ, որ դունիեն ինչ որ խոսան, ականջ կը տնեմ կը լսնամ։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Վուղչ աշխարք, վուղչ դունիա գիդե էդ խաբարը։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։