դրբով

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դ(ը)ր•բով 

  1. Արարատյան, Նոր Բայազետ՝ հաղթ կազմվածքով, հաղթանդամ
  2. ուժ՝ կարողություն՝ ազդեցություն ունեցող, զորավոր ◆ Նա շատ դրբով մարդ էր։

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։