դրըմբ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ դ(ը)•րըմբ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ձայնարկություն

  1. թնդյունի ձայն, որ լսվում է մի ծանր բան պինդ մարմնի ընդհարվելուց◆ Դը՛մբ, հա դրը՛մբ թըբուկ զարկին։ Հովհաննես Թումանյան
  2. ծանր առարկայի կամ մարդու գետին ընկնելուց լսվող ձայնը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]