դրկեց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ դ(ը)ր•կեց 

  1. Կարին, Շիրակ, Մուշ, Վան՝ ◆ ուզա դրկեցին ձու մի աստված տա քզի ձի մի։ Ահ ◆ դրկից խարս խորոտ կելնի (Էմինեան ազգագրական ժողովածու) ։ ◆ գեշ դրկիցը մարդի հաջաթի տեր կանե (Էմինեան ազգագրական ժողովածու) ◆ մեր տուն կուտ կուտի տըրկըցի տուն ծյու կածի ԱՏՍ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։