եգին

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ե•գին 

  1. Արարատյան, Նոր Բայազետ, Ղարաբաղ, Ղազախ, Ուրմիա, Արաբկիր՝ արագ, շուտ ◆ Էնպես ինձ կօրզանգես, որ փորս ծակի, ես շատ եգին կէրթամ։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Խելքից թեթևը ոտից եգին կըլի (Առածանի)։ ◆ Էշին պեռը քյանի ծանդըռ ըլի, էնքան եգին կէրթա։ ՄԱս

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. եգին կենալ - Նոր Բայազետ՝ քաջ՝ կտրիճ լինել ◆ Տենանք իմալ մարդ ա, թո եգին կենա, գա մեյդան։ Աշոտ Հովհաննիսյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։