եզրաստիճան

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [jɛzɾɑstiˈt͡ʃɑn]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ եզ•րաս•տի•ճան 

Գոյական

1. եզերք՝ ափ ելնելու աստիճան՝ սանդուղք ◆ Նավավարը մակույկը մերձեցուցած եզրաստիճաններուն ցիցին՝ կհրավիրե զիս ցամաք ելլել։ (Դանիել Վարուժան)

Հոմանիշներ

1. (ծով․) եզրասանդուղք, կողասանդուղք, կողաստիճան,

Արտահայտություններ

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ

Թարգմանություն

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։