ետի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ե•տի 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Ղարաբաղ, Ուրմիա, Նոր Նախիջևան, Կարին, Շիրակ, Խարբերդ, Համշեն՝ 1. Վերջի ◆ Խայու ետի խելքը իմն ըլներ: Առած ◆ Ով որ էրկու ջեր կնիկ է ուզի, վուրդի՞ պիտի թաղվին, առչի կնգա մոդ, թե էդի կնգա: (Գարեգին Սևունց) 2.Ուշ ◆ Մեր հալիվորի բնությունը դուք չեք իմանում, մի քիչ ետի գնանք՝ կբարկանա: (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։