երաստան
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [jɛɾɑsˈtɑn]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ե•րաս•տան
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բնիկ հնդեվրոպական՝ *prōk՛to- «հետույք» ձևից. հմմտ. հունարեն πρωκτός՝ «հետույք, հետանցք» (հայ-հունական զուգաբանություն)։
Գոյական
- նստելատեղ, նստուկ ◆ Նա թամբի վրա պինդ չի նստում, երաստանը միշտ բարձր է պահում։ Ստեփան Զորյան ◆ Եվ զիստերն իր սարսռագեղ գեր երաստան շամբույշ։ (Դանիել Վարուժան)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- նստուկ
- գավակ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։