երկու ճյուղ ունեցող, երկու ճյուղի բաժանված ◆Երկճյուղ ընկուզենու փչակում դարսված չոր խոտի բուրմունքը թեթեվացրել էր օդը։ Սերո Խանզադյան
երկու ճյուղ՝ մաս ունեցող ◆Սեղանի դրած երկճյուղ աշտանակի բոցը թրթռաց։ Սերո Խանզադյան◆(Քրամապետը) երկճյուղ ու երկային թագը գլխին դրած և գավազանը ձեռքին դուրս եկավ ուռած ու փքված, ժողովուրդը ճանապարհ բաց արավ։ (Ղազարոս Աղայան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
