զաբնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զաբ•նել 

  1. Մուշ, Խոտուրջուր՝ նիհարել, լղարել ◆ Էնդար ա լաց էլել, զաբնել ա, դարձել ասեղ: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Գեղեցիք օչխըրները տանին կը, կաշեն օր որը զապներ: (Ստեփանոս Մալխասյանց) ◆ Այս երեխան երկու օր տաքացրեց, տես զբնել է, աչքերը փոս են ընկել: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան) ◆ Զապնել, կաշիդ ոսկորիցդ ա կպել: (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։