զախրա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զախ•րա 

  1. Խարբերդ, Ասլանբեկ՝ զախիրա
  2. Շիրակ, Ապարան, Չարմահալ՝ զահիրա
  3. Նոր Նախիջևան՝ զահիրե, զահրա
  4. Շապին Գարահիսար, Քեսաբ՝ 1. Պաշար, ուտելիք, պարեն: ◆ Կառնուն զերտալուն...կուտը մեչեն կըհանին ու զիրեն քը չորցունեն ձմեռվա զահիրե: Ռափայել Պատկանյան

2. հացահատիկ ◆ Անկե վերջ, զահրա ունենանք, աղոն կը պատրաստեանք, կորկոտ կը ծեծեանք: (Ձեռագիր)

  • Զախիրա անել, պաշար պատրաստել՝ հավաքել: ◆ Մռչեմն իրա պստի տեղովը դուն է զախիրա անում ձմռվա հմար, ջանավարները չէ: ՍԲ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։