զառզարդար

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զառ•զար•դար 

  1. Հավարիկ, Պոլիս, Նոր Նախիջևան, Ամասիա, Մալաթիա, Խարբերդ, Արաբկիր, Տարենտե, Դերսիմ, Քղի, Սվեդիա` զարուզարդար
  2. Ղարաբաղ, Հավարիկ` զարզարդուեր
  3. Քեսաբ, Ղարաբաղ` զ(ը)րզարդար: Ծաղկազարդի տոնը, որ լինում է զատկի նախընթաց կիրակի օրը, որի ժամանակ նորաբողբոջ ծառերի (գլխավորապես՝ ուռենու) ոստերը եկեղեցում օրհնում են ու բաժանում ժամավորներին, ծառզարդար: ◆ Սաղ քաղաքը զըրթարըմ ըն զատկի զըրզարթարի մընան, վըեսկի արծաթն էլ գյետի մնան քյընըմա: (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Զրզարթարը եկավ, լափ մթեն խոխեքս հվըքեցի, զըրթըրեցի, տարի ժամ: (Տմբլաչի Խաչան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։