զարկս

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զար•կ(ը)ս 

  1. Մուշ, Բաղեշ՝ կաթվածից թեթևակի կերպով հաշմ դառնալ
  2. Կարին՝ ըստ սնահավատության՝ չար ոգի կամ չար ոգու հարված, որ մահացնում է մարդուն, տուր, տոր ◆ Ասում են, թե նա զարկսից մեռավ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։