զարկվուկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զարկ•վուկ 

  1. Նոր Բայազետ՝ որևէ բանի ամրացված՝ գամված մի ուրիշ բանի վրա ◆ Էրկու ախպեր կէղնին ... Գելնան կը բաժվին։ ◆ Ինչ խդեր մալ ու մուլք, ինչ խդեր տան միջու ապրանք կէղնի՝ հափսար կը բաժնին, կը մնա նալ մե, արի տես՝ չըն կռնա բաժնի։ ◆ Մեծ ախպեր կըսե. - Դռանն ի զարկուկ իդա նալ՝ էկեր է մեր պապու պապից, մեծն ես իմ, ընձի կը հասնի Կաղապար:Հժհք
  2. զարկված, խփված սպանված
  3. անեծք, ինչպես և նախատական՝ հանդիմական խոսք ◆ զարկուկ, գրողի թիքեն ուտես։ Աշոտ Հովհաննիսյան
  4. դիվահար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։