զարմացնել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ ա•րա•բա•գի•տա•կան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. զարմանք պատճառել ◆ Այդ ինձ բոլորովին չէ զարմացնում, սիրելի հայր, - պատասխանեց Սամվելը կիսահեգնական ձայնով այնով։ (Րաֆֆի) ◆ Վարդանի համարձակ ծրագիրները առաջին անգամ չէ, որ զարմացնում էին նրան։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  2. հիացնել, ապշեցնել
  3. շլացնել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հիացնե
  2. ապշեցնել
  3. երևակայել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]