զգաստ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ (ը)զ•գաստ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ուշքը գլխին, զգոն, սթափ աչալուրջ ◆ Ատոմը... պատվիրեց զգույշ ու զգաստ հետևել դեպքերին: (Դերենիկ Դեմիրճյան) ◆ Թագավորն այնուամենայնիվ խնդրեց Մուշեղին, պատրաստ լինել և զգաստ: (Ստեփան Զորյան)
  2. խոհեմ, ողջախոհ, զգաստամիտ ◆ Գրություններ կային, որոնք սակայն նշում էին նրան ուղի նվաստ և հորդորում էին քայլով զգաստ ընթանալ խոնարհության շավղով, առաքինության: (Եղիշե Չարենց)
  3. ուշքը վրան, լուրջ, ոչ-հարբած ◆ Ինչու՞ և ո՞ր իրավունքով մարդիկ միմյանցից բաժանվում են զգաստների ու հարբածների, ծառաների ու աշխատանքից արձակավածների: ◆ Ինչու՞ զգաստ ու կուշտ մարդը հանգիստ քնում է իր տանը, իսկ հարբած և սոված սոված մարդը պետք է անապաստան թափառի:

բարոյապես զուսպ, պարկեշտ ◆ Միջնեկն ըսավ «Զգաստ հիմես, քեզ կ’ընծայեմ մատնիս հրեղեն»: (Դանիել Վարուժան) ◆ Եղիր զգաստ որպես սառույցը, ջինջ որպես ձյունը: ◆ Դարձյալ դու զգաստ չես մնա զրպարտությունից: (Ուիլյամ Շեքսպիր) ◆ Ներսիսյանը տեղից բարձրացավ, զգաստ կանգնեց: (Քրիստափոր Թափալցյան) ◆ Մաշոտյանը զգաստ կանգնեց ու խնդուն դեմքով գոչեց:-բարի գալուստ, ընկեր կապիտան: (Սերո Խանզադյան) ուղիղ դիրք ընդունելու, ձգված կանգնելու, ուշադրություն դարձնելու հրաման ◆ Զգոն, զգաստ,- ձայնեցին ոսեպուհները,- զգա՛ստ, Կաղապար:ընդգել: (Դերենիկ Դեմիրճյան) զգույշ լինել, զգուշանալ ◆ Միայն զգաստ եղեք այստեղ լուսաններ շատ կան: (Գարեգին Սևունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սթափ, զգոն, լուրջ, ուշիմ, արթուն, զգաստուն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. զգաստ լինել, զգաստ դառնալ - զգաստ վիճակ ընդունել ◆ Չորս կողմից շեփորները ձգեցին իրենց խստաձայն կոչը՝ զգաստ լինել: (Դերենիկ Դեմիրճյան)