զինաթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զի•նաթ 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Վան՝ զարդ, զարդարանք ◆ Կերթան խորի պերան, ախպերներաց կը կանչի: ◆ Էրկու ճոչ ախչիկ ու էրկու ձեռք զինաթ կը կապի, կասի - քաշեք: (Գարեգին Սրվանձտյան)
  2. թանկագիր իր ◆ Ես էս էի ուզում, այ մարթ Ասծու, չիմ ուզի վունց քու փայ օսկին ու զինաթը ու վունց քու կնգան: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։