զիստ

Վիքիբառարան-ից

Վանկեր՝ զիստ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս զ- նախածանցով բնիկ հնդեվրոպական կրկնավոր կազմություն *sed- «նստել» արմատից՝ *si-zdo-:

Գոյական

  1. Ազդր ◆ Առ, արյունոտ ասոնք, կողերն են զոհի, ցռուկն է այս, ասոնք ճարպոտ զիստերեն են: (Դանիել Վարուժան) ◆ Թագուհին երկունքից մաշված զիստերի վրա մի վերմակ ձգած, որ խուճապի մեջ հազիվ էր դտել: (Ուիլյամ Շեքսպիր)
  2. Կոնք։