Jump to content

զոռբայություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զոե•վա•յու•թյուն 

  1. Արարատյան, Ուրմիա, Կարին, Խարբերդ, Բալու՝ զոռբա լինելը
  2. բռնություն ◆ Ասլանը վախենալի զոռբայթուենով կըռիվ անել։ Ժվ ◆ Այնտեղ զոռբութեն չկա, աղա ու նոքյար չկա, զանգին ու աղքատ չկա։ (խաթաբալա)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։