զպռտուկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ զ(ը)•պ(ը)ռ•տուկ 

զպռտուկ 1[խմբագրել]

  1. Արարատյան, Պոլիս, Կարին՝ անհամ, անսնունդ, ջրիկ (կերակուրի մասին) ◆ Խաշն ուտելու բան չէր, զպռտուկ էր: Սահակ Ամատունի
  2. Արարատյան, Կարին, Ջավախք՝ թույլ, ջրային մասը շատ ◆ Բերեց զպռտուկ գինին կապեց, մեր ջանին: Սահակ Ամատունի
  3. Կարին, Դերսիմ՝ (փխբ․) խենթ ու խելառ անխելք (մարդ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

զպռտուկ 2[խմբագրել]

  1. Պոլիս, Պարտիզակ՝ մանր կարկուտ ◆ Անձրևով զպռտուք ըսկըսավ գալ: (Հ․Տեր-Հակոբյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։